Rouw en verlies door overlijden

Een luisterend oor, warmte en oprechte aandacht wanneer rouw een plek in je leven moet krijgen
Het overlijden van een dierbare is het meest ingrijpende verlies in iemands leven. Rouw is het leren omgaan met de gevoelens, gedachten, gedrag en lichamelijke gewaarwordingen die ontstaan wanneer we afscheid moeten nemen van iemand met wie we een betekenisvolle relatie hadden.

Rouwen is een meer fasen proces 

Wanneer iemand door ziekte komt te overlijden kunnen de naasten die achter blijven al tijdens de palliatieve periode enigszins wennen aan het idee dat de dierbare er niet meer zal zijn. Ze worden verdrietig van het idee en dan begint het rouwen al een beetje. 

Een plotseling overlijden kan leiden tot een schok, ongeloof en woede bij de nabestaanden. Het is onwerkelijk wat er gebeurt. Emoties en gevoelens van onmacht, angst, schuld of verdriet kunnen je overvallen. 

Rouw is een meer fasen proces wat je moet doorlopen om het verlies te kunnen accepteren en het gemis een plek te kunnen geven in je hart en in je leven. Vechten tegen je emoties of ze onderdrukken zorgt voor meer gevoelens van machteloosheid en verdriet en dat uit zich soms in lichamelijke reacties zoals spierspanningsklachten, vermoeidheid, slapeloosheid of lusteloos zijn.

De klap komt vaak achteraf

Tijdens de eerste fase is vaak sprake van boosheid en ontkenning omdat het overlijden nog onwerkelijkheid lijkt. Je kan je verdoofd voelen. In feite dringt het verlies dan nog niet tot je door, mede door alle drukte en geregel van praktische zaken rondom het overlijden.

In het begin is er nog aandacht van meelevende mensen waardoor je het verlies en leegte dat er ontstaan is niet echt een plek kan geven. 

De klap komt vaak achteraf als de de drukte voorbij is en het verdriet echt tot je doordringt. Vaak is er dan een behoefte om een “schuldige” aan te wijzen waarom juist jou dit verdriet is overkomen. Dit is een zoektocht naar verklaringen. Helemaal als er ook kinderen bij betrokken zijn.

De moeilijkste fase is het accepteren dat je dierbare er niet meer is

Het accepteren dat je dierbare er echt niet meer is en je zelf verder moet met je leven is het moeilijkste gedeelte van het rouwproces. Hoe doe je dat en hoe begeleid je eventuele kinderen in dit rouw proces? Een proces dat tijd kost en een periode is dat met vallen en opstaan gepaard gaat.

Neem contact op >

 

Wanneer je met vragen zit, je je gevoelens niet kan bedwingen, de gedachten aan je dierbare je belemmeren in je functioneren en je steeds verdrietig wordt, kunnen we samen antwoorden vinden om je verdriet een plek te geven.

Het is belangrijk om je gevoelens te uiten, ze te erkennen en te leren accepteren dat je verder kan ook met de leegte die er ontstaan is in je leven.

Ik begeleid je graag in je rouwproces en bij het weer oppakken van je eigen leven ook wanneer je kinderen hebt die ook aan het rouwen zijn. Het kan je band met hen versterken wanneer je elkaars verdriet deelt en erkent.

Een warme en oprechte begeleiding

In mijn praktijk voor stress-counselling bied ik jou en je dierbaren een warme, persoonlijke en betrokken begeleiding en help ik je je gevoelens een plek te geven. Je kan rekenen op:

  •  Oprechte aandacht voor jou en jouw manier van verwerken van je verdriet. 
  • Begeleiding en steun bij je levensvragen die je hebt en de emoties die naar boven komen te accepteren.
  • Handvatten om je leven weer vorm te geven en je balans te hervinden.

Ik heb ook een persoonlijk verlies meegemaakt en weet hoe het is om je machteloos te voelen en moeite te hebben het verlies van je dierbare te accepteren